Мұхтар Омарханұлы Әуезов
Өмірбаяны:
Қазақтың маңдайына біткен ұлы жазушы, тұңғыш филология ғылымдарының докторы әрі қоғам қайраткері Мұхтар Омарханұлы Әуезов – Шығыс Қазақстанның Абай ауданындағы (бұрынғы Аяққараған) киелі топырақта дүниеге келген. Ата-анасынан ерте айырылған жас Мұхтар атасы Әуездің тәрбиесін көріп өседі. Болашақ қаламгердің сауатын ашып, әдебиет әлеміне жетелеген де – осы данагөй атасы еді. Оның білім жолы ауыл мектебінен басталып, Семейдегі Камалиддин хазірет медресесі мен орыс-қазақ училищесінде жалғасты. Мұхтардың қаламы ерте ұшталды: училище қабырғасында жүріп-ақ «Дауыл» атты алғашқы туындысын жазды. Жастайынан қоғамдық істерге белсене араласқан ол, Семейде «Алаш жастары» ұйымын құрып, кейіннен «Таң» журналын шығаруға атсалысты. 1946 жылы Ғылым академиясының академигі атанған ғұлама ғалым, 1961 жылы 27 маусымда Мәскеу қаласында мәңгілік сапарға аттанды.
Негізгі еңбектері:
Бас кітабы (роман-эпопея) - «Абай жолы». Бұл – жазушының 15 жыл бойы жазған, әлемге әйгілі ең үлкен еңбегі.
Прозалық шығармалары (Повестер мен әңгімелер): «Қорғансыздың күні», «Оқыған азамат», «Қыр суреттері», «Үйлену», «Ескілік көлеңкесінде», «Кінәмшіл бойжеткен», «Қаралы сұлу», «Қараш-Қараш», «Көксерек», «Қилы заман», «Жетім», «Қарагөз», «Өскен өркен».
Драматургиялық шығармалары: «Еңлік–Кебек», «Хан Кене», «Айман–Шолпан», «Қарақыпшақ Қобыланды». Пьесалары: «Тас түлек», «Шекарада», «Түнгі сарын».